Home

Het ontstaan van Doingoood: Vrijwilligerswerk in Kenia

Wat begon met een reis naar Kenia in 2005 is uitgelopen op het vinden van mijn bestemming: een actieve bijdrage leveren aan mensen en projecten in ontwikkelingslanden door hen te helpen om zelfredzaam te worden.

Na die reis in 2005 ben ik in 2006 als vrijwilliger aan het werk gegaan in Dickson Children Centre en Onesimus Boys Centre in Mombasa. Eind 2006 is, zoals je in het artikel hieronder kan lezen, stichting Shoulder 2 Shoulder Foundation opgericht, waar ik nog steeds bestuurslid van ben.

Inmiddels zijn we enkele jaren en vele bezoeken aan Kenia verder. Inmiddels zijn er ook via Shoulder 2 Shoulder Foundation in de afgelopen jaren heel wat vrijwilligers in de tehuizen geweest om vrijwilligerswerk te doen.

Ik had mijn hart verloren aan het land en aan de prachtige kindertjes en probeer daarom zo vaak als mogelijk is om naar Kenia te gaan. In de afgelopen jaren heb ik tijdens mijn bezoeken aan Kenia veel nieuwe mensen leren kennen en ook nog meer nood gezien. Inmiddels heb ik ook Nederlandse vrienden bezocht die in andere Afrikaanse landen wonen. En ook daar heb ik kunnen zien waar hulp hard nodig is.

Er is daardoor bij mij een behoefte ontstaan om meer te doen met ontwikkelingswerk en meer te betekenen voor lokale goede doelen.
Zo is Doingoood ontstaan; om een bijdrage te leveren aan ontwikkelingsprojecten in Afrika, zowel met mankracht als met donaties. Het werken met vrijwilligers is voor mij inmiddels zeer bekend terrein en er zijn nog zoveel meer projecten waar men staat te springen om vrijwilligers.
Kijk voor de mogelijkheden voor vrijwilligerswerk in Kenia op de website van Doingoood. Wanneer je je aanmeldt voor vrijwilligerswerk, dan neem ik zo spoedig mogelijk contact met je op voor een afspraak. Ik kan je dan alles vertellen over de projecten en de mogelijkheden die er voor jou zijn om daar een bijdrage aan te leveren.

Doingoood foundation is een stichting die speciaal is opgericht om de projecten waar vrijwilligerswerk gedaan wordt via Doingoood extra te ondersteunen met geld en middelen. Elk project heeft een verlanglijst met zaken die zij graag willen realiseren met behulp van Doingoood foundation. Kijk op www.dgfoundation.nl voor een overzicht van projecten en de verlanglijsten.

Ik ben heel trots te kunnen mededelen dat met ingang van 14 december 2006 de officiële eigen stichting voor de projecten bij de notaris is gepasseerd: 

   Shoulder 2 Shoulder
         Foundation

Met de oprichting van de stichting is de toekomst van de projecten in Kenya verzekerd van financiële steun.




Ik mag me inmiddels bestuurslid van de stichting noemen en ik zal me (blijven) bezig houden met voorlichting & fondsenwerving en het coördineren van de vrijwilligers.

Ik ben ontzettend blij met deze ontwikkeling en dank iedereen die het heeft mogelijk gemaakt de stichting op te richten.

Bezoek onze website op www.s2sfoundation.org

Hoe het idee voor deze website is ontstaan zal je hopelijk duidelijk worden als je verder gaat lezen.

Tijdens onze vakantie in Kenya in september 2005 hebben John (mijn liefde) en ik twee heel bijzondere mensen ontmoet: Matheka en Ria Munyasya.

Matheka en Ria zijn een Keniaans- Nederlands echtpaar en zij zijn de oprichters van het Dickson Children Centre en het Onesimus Boys Centre in Mombasa.
Mombasa telt momenteel ongeveer 60.000 weeskinderen in de leeftijd van 0-14 jaar. In heel Kenya bedraagt dit aantal 1,7 miljoen. De meeste kinderen zijn slachtoffer van het nog steeds toenemende AIDS probleem waardoor de ouders overlijden.

Dickson Children Centre (DCC) biedt weeskinderen en verstoten of mishandelde kinderen een thuis.
In november 2006 telde het aantal kinderen 29: 10 jongens en 19 meisjes.
De meeste van hen zijn wees geworden doordat hun ouders overleden zijn aan AIDS en de rest zijn verstoten kinderen. De kinderen in DCC zijn allemaal HIV negatief.
Het doel van DCC is om een thuis te bieden aan kinderen die dit nodig hebben, ongeacht hun geslacht, religie of achtergrond. De meeste kinderen worden binnen gebracht via het Child Department. De oudere kinderen gaan naar school. In Dickson Children Centre werken (lokale) dames - de 'mama's' - die de dagelijkse zorg voor de kinderen op zich nemen.

Mombasa telt daarnaast meer dan 3000 straatkinderen. Deze straatkinderen komen ook uit de buurlanden Ethiopië, Rwanda, Somalië, Tanzania en Uganda.
De kinderen zijn op straat gekomen door problemen thuis zoals scheiding, armoede, misbruik en geweld.
Veel kinderen zijn AIDS wezen. De straatkinderen komen in aanraking met vele gevaren zoals drugs (opium en lijm snuiven) alcohol, criminaliteit, misbruik en geweld.

Onesimus Boys Centre (OBC) is een tehuis voor straatjongens in nood. OBC is opgericht door Matheka en Ria Munyasya en Mirjam de Lange in juli 2005. In november 2006 telde het centrum 22 jongens in de leeftijd tussen 13 en 18 jaar.
Alle jongens komen van de straat in Mombasa.
Het doel van OBC is om de jongens een thuis te bieden en een plaats om te rehabiliteren. Jongens die lang op straat geweest zijn kunnen zich soms niet zo gemakkelijk aanpassen aan de regelmaat en de regels van het centrum. OBC heeft twee klaslokalen, waar ze les krijgen ter voorbereiding op de openbare school. Degenen die voldoende gerehabiliteerd zijn gaan naar de openbare school.

Daarnaast is er een project dat straatmoeders een mogelijkheid geeft om een toekomst voor zichzelf op de bouwen, het Warembo Girls Project. Deze moeders worden opgeleid tot bijvoorbeeld kleermaakster of kapster waardoor ze in hun levensonderhoud kunnen voorzien.

Tijdens mijn vakantie ben ik erg onder de indruk geraakt van de projecten. Ik wilde mij hier graag voor gaan inzetten en ben van 22 januari 2006 tot 20 maart 2006 als vrijwilliger gaan werken bij de projecten. John is in de periode ook 2 weken overgekomen en heeft meegewerkt. In mijn dagboek kun je alles lezen wat ik heb gedaan en meegemaakt.


Meer informatie vind je op www.s2sfoundation.org

Kenya is een presidentiële republiek in Oost-Afrika en lid van het Gemenebest van Naties. Kenya ligt op de evenaar, heeft een oppervlakte van 582.646 km2 en is daarmee 14x zo groot als Nederland. Kenya grenst in het noorden aan Ethiopië en Sudan, in het oosten aan Somalië en de Indische Oceaan, in het westen aan Uganda en het Victoriameer en in het zuiden aan Tanzania.

Kenya is nog een van de weinige Afrikaanse landen waar je nog traditioneel levende stammen kunt tegenkomen, zonder dat het steeds een toeristische show wordt. Masai en Samburu: De Masai en de Samburu zijn nauw aan elkaar verwante nomadische stammen. Ze houden runderen en geiten. Daarnaast hebben veel Samburu ook dromedarissen. De mensen zijn mooi om te zien en kleden zich in het rood met een massa ingewikkelde kralensieraden. De kleur heeft geen speciale betekenis, ze vinden het gewoon mooi. Hun traditionele voedsel bestaat uit bloed en melk. De manyatta geeft onderdak aan een hele familie, waarbij de echtgenoot en elk van zijn vrouwen een apart huis hebben. Meisjes blijven bij hun moeders tot ze trouwen, jongens gaan bij hun vader wonen als ze ongeveer zes jaar oud zijn. De kleine jongens zijn verantwoordelijk voor de kuddes. Na de besnijdenis tussen de 14 en 17 jaar, worden ze morani's (krijgers) en verhuizen naar een apart dorp. Vroeger brachten ze daar hun vrije tijd door met de leeuwenjacht of het stelen van vee. Al het dagelijkse werk, waaronder het bouwen van huizen, wordt gedaan door de vrouwen, die geen rechten of inspraak hebben in stamaangelegenheden. Omdat ze zo buitengewoon trots zijn, hebben beide stammen hun traditionele levensstijl in weerwil van alles weten te behouden.